dün yazdığım bir yazı bu yazıyı yazmama neden oldu denilebilir.eğer http://tinyurl.com/jhaut adresindeki ”grandmother s footsteps” başlıklı yazıyı okudunuzsa aradaki ilişkiyi hemen kavrayacaksınız.
”toeing the line”, bir yarışda başlangıç çizgisine katılımcıların çizgiye ayak parmakları dokunacak şekilde dizilmeleri anlamına gelir. fakat genellikle “toeing the line” in arkasından “over…something” gelir.
yani belli bir konuda tartışmaya aday olma diye yuvarlıyabilirim.
şu haliyle bu çoğunlukla politika alanında rastlanan bir ingilizce kavram ama belki başka dillerdede aynı anlama gelen karşılıkları olabilir. okuyuculardan bu yönde bilgisi olanlar katkı yapabilir.
gerilimi arttırmak için bu deyimin ne amaçla kullanıldığını açıklamayı biraz erteleyeyim.
aslında bu bir çocuk oyununun adı. ama eskimiş toz tutmuş bir oyun galiba. bana sanki bizdede oynanırdı uzun yıllar öncesinde gibi geliyor ama pekala bir tür “deja vu” da olabilir bu. her neyse oyun şöyle oynanıyor.
ne bileyim ben diyeyim dört siz deyin yedi çocuk bir başlangıç hattı arkasında yanyana dizilirler. atletizm kulvarlarında olduğu gibi.
birde tabiri caizse “ebe” oyuncu seçilmiştir. niçin seçilmiştir bilemem belkide kısa çöpü çektiği içindir. işte bu “ebe” sıraya dizilmiş çocukların bir kaç metre ilerisinde sırtı başlangıç çizgisindeki çocuklara dönük yerini alır.
başla işareti verildikten sonra “ebe” nin her an başını geriye çevirme hakkı vardır. ama bu bir enstantane olacaktır. yani başını geri çevirir diğer oyuncuların o andaki konumlarını görüntüler ve tekrar sırtını geri döner. “ebe” dışındakiler için amaç o başını geriye çevirdiği sırada hareket eder yakalanmamak üzere adım adım “ebe” ye yaklaşmak ve omuzuna dokunmaktır. “ebe” miz geri döndüğünde yer değiştirir durumda yakalanan oyuncu ceza alır ve tekrar başlangıç çizgisinin arkasına geri döner.
sanırım artık bu çocuk oyunu adının neden siyaset alanında kullanıldığını anlamaya başlamışsınızdır. tabii bu olumsuz bir kavram aslında.
başlangıç çizgisi toplumun geçerli kurallarının sınırını ifade ediyor. bunun ötesi kuralların çiğnendiği bölge. ”ebe” toplum düzenini korumakla görevlendirilmiş. şüpheci hatta biraz paranoyak olmak zorunda her an omuzunun arkasında olan biteni dikizlemeli. ama bu başarılı bir “ebe” için hiç sonu gelmeyecek bir mücadele. yanlış adım atanı çizgi gerisine gönderebiliyorsunuz ama yinede onların orada sizin bir gaflet anınızı beklediklerini biliyorsunuz. ayrıca üzerinizde artan bir “stress” de var. belkide geri döndüğünüzde bazı oyuncuların size farkettirmeden yaklaşmış mevzi kazanmış olduklarını görüyorsunuz. nedir bu oyunun sonucu
omuzunuza bir elin dokunduğu anmı.
